BELLEK
Bellek bir bilgisayar sisteminin birincil parçasıdır.CPU veya mikroişlemci ile birlikte işlenmiş bilgileri depolamak için bir ikili olarak çalışır.Bellek bir bilgisayar ın işlemesinin merkezidir çünkü yazılım ve CPU arasında kritik bir bağlantı kurar.Kendine has özelliği ve yararları olan bir çok bellek çeşidi vardır.
Bu aşamada bilgisayarın açılışı esnasında gerçekleşen olayları kısaca
özetleyelim; öncelikle sisteme enerji verildikten sonra ana kart üzerindeki
bios yönetimi eline alır ve üzerinde programlandığı gibi bir dizi işlem
gerçekleştirir. Bu işlemler : Ana kart üzerine takılı olan tüm birimlerin
kontrolü (ram,portlar,tanımlı olan harddisk,floppy vs.),işletim sisteminin yükleneceği
sürücünün belirlenmesi ve işletim sisteminin harddisk,disket veya farklı
bir ortamdan ana belleğe yüklenmesi,bu aşamalardan sonra yönetim artık işletim
sistemindedir ve bilgisayar açık ve kararlı olduğu sürece bu böyle sürer.
Dolayısıyla işletim sistemi her an ram üzerinde yüklüdür ve çalıştırılan
her programda işletim sistemince (tabii ki bütün bu işlemler en baştan
itibaren cpu kontolünde olmaktadır) ana belleğe yüklenir. Çünkü cpu
verileri çok hızlı işlerken aynı zamanda çok yüksek sayıda veri bloklarıyla
uğraşır,bu veri bloklarını eğer harddisk veya disket sürücüden yüklemek,tekrar
yazmak,tekrar yüklemek... zorunda kalsaydı böyle bir hızda çalışmak mümkün
olmazdı, nedeni ise bu birimlerin veri aktarım hızlarının işlemciye göre
çok düşük olmasıdır. Oysa ana bellek,harddisk veya floppy gibi bilgileri
manyetik olarak değil elektik sinyalleri olarak tutar ve onlara göre çok hızlıdır.
Herhangi bir uygulama programı çalıştırıldığında
öncelikle aktif olması gereken program kodu ana belleğe yüklenir (program çalıştırıldığında
harddiskten veya disket sürücünden okuma yapılır) ve daha sonra işlemci
programı ana bellek (ram) üzerinde çalıştırır. Ancak sistem kapandığında
veya reset edildiğinde ram sıfırlanır(geçici bellek denmesinin sebebi
budur). Bilgisayar kapatılmadan önce ram belleğe yüklü olarak yaptığımız
tüm çalışmaları bir dosya ismi vererek manyetik ortamlardan birine
kaydetmek gerekir.
Modeller ve Çalışma Mantığı
Bilgisayar teknolojisindeki gelişime paralel olarak bellek teknolojileri de
hızlı bir gelişim süreci yaşadı. Bu süreç içinde çalışma mantıklarına
göre DRAM (Dynamic Random Access Memory / Dynamic RAM–Dinamik Rasgele Erişimli
Hafıza) ),SRAM (Static Ram), FPM DRAM(Fast Page Mode),EDO DRAM (Extended Data
Out[put] RAM) ve SDRAM (Synchronous DRAM–Senkronize DRAM) teknolojileri geliştirildi.
Paketleme
tiplerine göre ise DIP (Dual Inline Package), SIMM (Single Inline Memory
Module) ve DIMM (Dual Inline Memory Module) standartları kullanıldı. Bunları
kısaca açıklayalım :
RAM (Random Access Memory)
Rast
gele erişimli bellek anlamına gelir.Üzerinde hem okuma hem de yazma yapılabilen
bellektir.İşletim sistemi de dahil olmak üzere bilgisayara yüklenen bütün
programlar bu belleğe yüklenir.Bu yüzden RAM belleğe ana bellek adı da
verilir.RAM belleğin veriyi tutabilmesi için güce ihtiyacı vardır.Bu yüzden
elektrik kesildiğinde RAM’daki bilgiler kaybolur.Bu sebepten bilgilerin
silinmesi istenmiyorsa bu bilgiler kapatılmadan önce yardımcı bellek ünitelerinden
birine kaydedilmelidir.
DRAM
(Dynamic Random Access Memory / Dinamik Rasgele Erişimli Hafıza)
DRAM
bilgisayar belleğinin en genel çeşididir. DRAM chipleri kullanan bellek
modeli genellikle bilgisayar ın özünü oluşturur.Sistem işlemciden veya işlemciye
taşınan işlenmiş bilgileri ve programları video karta veya diğer çevre
birimlerine saklamak için bu belleği kullanır.
Ana
yapısında her bit bir transistör ve ona bağlı bir kapasitörden oluşur.
Kapasitörün elektrik yüklenmiş hali bit’in 1,boş hali de 0 konumunu oluşturur.
Kapasitörlerin boyutu çok küçük olduğu için kısa bir sürede boşalır.
Bunun için bilgilerin saniyede en
az 50 kere yenilenmesi gerekir.Bu işi yapan ayrı bir elektronik düzen vardır.bilgisayar
a gelen elektrik çok kısa bir süre için de kesilse bu tip belleklerdeki
program ve diğer veriler silinir.Çok sık elektrik kesilen
yerlerde,bilgisayara belli bir süre akım sağlayan güç kaynakları kullanılır.
Bu tip bellekler ucuz olduğundan günümüzdeki bilgisayarlarda kullanılmaktadır.Erişim
hızları da çok hızlı değildir.Ancak
gelişen teknoloji sayesinde hızları
artırılarak değişik isimler altında piyasaya sürülmektedir.
Her hafıza hücresinde
1 bit’lik veri saklanır. Bu 1 bit’lik veri,hafıza hücresinde elektriksel
bir yük olarak depolanmaktadır. Bulunduğu konumun satır ve sütun olarak
belirtilmesi halinde veriye anında ulaşılması mümkündür. Ne var ki
DRAM,geçici (ya da uçucu, volatile) bir hafıza türüdür; yani tutmakta olduğu
veriyi elinden kaçırmaması için sürekli elektrik gücüyle beslenmek
zorundadır. Güç kesildiği anda RAM’deki veri kaybolur.
Yukarıda da
belirttiğimiz gibi DRAM’e “dinamik” RAM denmesinin sebebi,veriyi elinde
tutabilmek için her saniyede yüzlerce kez tazelenmek ya da yeniden enerji ile
doldurulmak zorunda olmasıdır. Tazelenmek zorundadır çünkü hafıza hücreleri,elektrik
yüklerini depolayan minik kondansatörler içerecek şekilde dizayn edilmiştir.
Bu kondansatörler,kendilerine yeniden enerji verilmediği takdirde yüklerini kısa
sürede kaybedecek olan çok minik enerji kaynakları olarak görev yaparlar.
Aynı zamanda,hafıza dizisinden verinin alınması ya da okunması süreci de
bu yüklerin hızla tüketilmesine katkıda bulunur; bu yüzden hafıza hücreleri
verinin okunmasından önce elektrikle yüklenmiş olmalıdırlar.
SRAM (Statik RAM)
DRAM’den daha hızlı ve daha güvenilir olan (ama onun kadar yaygın olmayan)
bir hafıza çeşididir. SRAM’lere statik denmesinin sebebi, DRAM’lerin
ihtiyaç duyduğu tazeleme operasyonuna ihtiyaç duymamalarıdır; çünkü
elektronik yükü orijinal konumunda tutan bir depolama hücresi esasına (ki bu
DRAM’in yöntemidir) dayanmayıp,akımın belli bir yönde sürekli taşınması
prensibini esas alarak çalışırlar. SRAM’ler –genellikle– sadece ön
hafıza (cache) olarak kullanılır. Bunun altında iki temel sebep yatar.
SRAM’lerin üretim maliyetlerinin DRAM’lerinkine oranla çok daha yüksek
olması birinci sebebi teşkil eder. İkinci temel sebep olarak ise SRAM’lerin
DRAM’lerden çok daha hızlı olması gelir.
CACHE RAM: Cache en sık istenen veri ve komutları depolamak için
kullanılan cpu ve ana belleğin arasına yerleştirilen genellikle SRAM gibi yüksek hızlı bir belleğin küçük
bir bloğudur.İşlemci veriye ihtiyaç duyduğunda
önce verinin orda olup olmadığını görmek için yüksek hızlı cache bakacaktır. Eğer yoksa işlemci
veriyi daha yavaş olan nan bellekten bulup getirecektir.
Cache’in
çalışması bir evdeki buzdolabına benzer.Bir buzdolabı yiyecekler için bir
cache sayılabilir.Her acıktığınızda
markete gitmek yerine (ana bellek ) önce buzdolabına bakabilirsiniz.Eğer
varsa bu size zaman kazandırır.Yoksa marketten almak için zaman harcamak
zorunda kalacaksınız.
FPM DRAM: Geçmişte birçok bilgisayar FPM DRAM kullanırdı. Bu çeşit
bellek eski tip DRAM’lerin üzerine aynı satır veya sayfadaki veriye
ulaşımı daha hızlandırarak yapılmış bir düzeltmedir. Eğer istenilen
veri bir önceki ile aynı satırdaysa bellek denetleyicisi satır konumlarını
tekrarlamak zorunda değildir.Sadece bir sonraki sütun konumunu belirlemeye
ihtiyaç duyar . Bu bellek işlemini biraz daha hızlandırır.
FPM
bellek kullanmak sözlüğe bakmaya benzer.Eğer istediğiniz kelime aynı
sayfada ise listeyi aşağı doğru takip ederek açıklamayı bulmak kolay
olacaktır.
EDO DRAM (Genişletilmiş veri çıkışı – Extended data Out) :
EDO
DRAM FPM ile hemen hemen aynıdır.Ufak bir değişiklikle
daha hızlı olmayı sağlayan arka arkaya bellek erişimlerine izin
verir.SDRAM dönemine kadar en çok kullanılan RAM çeşidi idi.
FPM
destekleyen bir sistemde EDO bellek
çalışır ancak performans artışı olmaz.Pentium grubuna giren bilgisayarların
çoğunluğu bu tür RAM’i kullanmaktadır.8 bit çalıştıkları için çift
takılmaları gerekmekte idi. EDO bazen Hiper sayfa mod RAM (Hiper Page Mode
RAM) olarak da adlandırılır.
BEDO
DRAM (Burst EDO) : Burst
EDO standart EDO ya bellekten tek bir istekle gönderilen verinin seriler ya da
burst olmasına izin veren bir yeniliktir.Bu özelliğin arkasındaki CPU tarafından
istenen veri adresi genellikle doğru olup sonuncuya kadar sıralı olacaktır. BEDO DRAM de bütün bellek erişimleri
burstlerde olur.
SDRAM (senkronize DRAM): SDRAM,EDO’dan kısa bir süre sonra geliştirilmiş bir bellek şeklidir.Bu
teknolojiyi CPU’yu kontrol eden bir sistem saati ile kendini senkronize eden
daha kökten bir yeniliktir.İşlemci ile aynı zamanlı olması
zamanlama gecikmelerini ortadan kaldırır ve bellek erişim işlemini çok
daha verimli kılar.SDRAM kullanabilmesi için bir bilgisayarın bu belleği
destekleyecek şekilde dizayn edilmiş olması gerekir.Şu anda üretilmekte
olan bilgisayarlarda SDRAM
teknolojisi standart olarak kullanılmaktadır.
DDRAM (Double Data Rate RAM): SDRAM’in özel bir halidir.Sistem saatinin hem açılışında hem de
kapanışında bilgi gönderir.Buna göre 100MHz’lik bir SDRAM’in bu tür çalışanı
teorik olarak saniyede 12600 MB bilgi gönderebilir.
DRDRAM (Diract Rambus Dynamic RAM) :Rambus
firması tarafından geliştirilen değişik ve hızlı
bir bellek teknolojisidir. Kullanılması için bellek deneticisinde ve
bellek/sistem arabiriminde önemli değişiklikler gerektirir.Standart
DRAM’den yaklaşık on kez fazla hızda veri göndermek için dar ve yüksek
bant genişlikli kanal kullanır.Bugun bazı oyun makinalarında ve serverlarda
,krafik uygulamalarında kullanılmaya başlanmıştır.DRDRAM’in pahalılığı
yanında bant genişliğinin 16 bit olması ve bilgi iletimi arasında geçen
zamanın (latency time) fazla olması gibi iki teknolojik problemi vardır.Fiyat
ve teknolojik problemler aşıldığı takdirde SDRAM’lere önemli bir
rakiptir.
SGRAM (Senkronize Grafik RAM): SGRAM,SDRAM’in grafik özellikli
okuma-yazma niteliklerini içeren bir uzantısıdır.SGRAM verinin tek tek
yerine bloklar halinde alınıp değiştirilmesine izin verir.Bu da belleğin
yapması gereken okuma ve yazma sayısını azaltır ve işlemi daha verimli kılarak
grafik denetçisinin performansını arttırır.
VRAM (Video RAM): Grafik bellek ekran titremesini önlemek için
ekranı çok çabuk çalışarak yenilemelidir.(saniyede 60-70 kez). Aynı anda
grafik bellek CPU’ya da grafik
denetçisine ekrandaki şekli değiştirmek için çok çabuk cevap vermek
zorundadır.Bu da veri trafiğinin sıkışmasına neden olur.
VRAM iki ayrı portu kullanarak bu sorunu çözen bir dual-port bellektir.Bir port ekrandaki görüntüyü tazelemek ve yenilemek için CRT’ye ayrılmıştır. İkinci port bellekte saklı olan şekil verisinin değiştirilmesi için CPU’ya grafik ya da grafik deneticisine ayrılmıştır.
VRAM’in
çalışması iki penceresi olan yol üstü arabalar içim fast fooda benzer
Siparişinizi verdikten sonra bir pencereye ödemenizi yapar diğer pencereye
aracınızı sürüp yiyeceğinizi oradan alırsınız.Bu işlemi daha hızlı
ve verimli kılar.
WRAM (Window RAM-Pencere
RAM): WRAM da grafik yoğunluklu sistemlerde kullanılan bir dual port
bellek çeşididir.VRAM ‘den küçük bir farkı vardır:Görüntü portu daha
küçüktür.Bu da EDO özelliklerini destekler.
30
ve 72 pinlik modeller vardır. 1,4,8,16,32 Mb’lık moduller halinde
olabilirler. Üzerlerinde 60,70,80 nano saniyelik erişim hızlarında bellek çipleri
taşıyabilirler (en hızlısı 60 ns olandır). Ana kart üzerine belli
kombinasyonlarda takılırlar.
Ram’lerin hata kontrolü özelliği olan
tiplerine “pariteli ram” denmektedir. Bu özellik genellikle sunucu türü
hata toleransının düşük olduğu sistemlerde kullanılır.
Sadece
okunabilir bellek türüdür.Genelde uzun süre üzerinde sadece okumak için
bilgi saklayan birimlere denir.Bundan dolayı da üzerine sadece bir kere bilgi
kaydedilen fakat sadece okunabilen optik disklere CD-ROM denmektedir. üzerindeki
bilgiler kalıcıdır. Bilgisayarınızı kapatsanız bile üzerindeki bilgiler
gitmeyecektir. BIOS gibi bilgisayarınız için önemli bilgilerin tutulduğu
bir yapıda, ROM kullanılır. BIOS üzerinde kullanılan bilgiler oldukça önemli
olduğundan, ROM , habersiz olarak yapılan kopyalama ya da silme işlemlerinin
önüne geçmiş oluyor. Değişik yapı ve özellikte ROM bellekler vardır.
1-PROM (Programmable ROM): Programlanabilir sadece okunabilir bellek demektir.Özel bir düzenekle bir
kere programlanır ve sonra değiştirilmez.PROM’lar boş olarak üretilir.Kullanım
amacına göre üzerine bilgi veya program kaydedilir.Bu bilgiler bilgisayar
aracılığı ile okunabilir fakat silinemez veya değiştirilemez.
2-EPROM (Eraseble
Programmable ROM): Silinebilen programlanabilen sadece
okunur bellek demektir.Üzerindeki bilgiler silinip tekrar kaydedilebilen
elektronik elemanlardır. Çok değişik kullanım yerleri vardır. Bu elemanlar
bilgi kaydetme ve silme işlemi ultraviole
(mor ötesi) ışıkla yapılır. Üzerinde bir pencere vardır. Buradan mor ötesi
ışık verilerek silme ve kayıt işlemi yapılır. Pencere ışık geçirmeyen
bir etiketle kapatılır. Bu elemanları programlamak
için EPROM programlayıcısı denen aletler vardır.
3-EEPROM (Electrically Erasable Programmable ROM): Elektriksel
olarak silinebilen programlanabilen sadece okunur bellek anlamındadır.Bunlara
bilgiler elektrik sinyalleri ile kaydedilir. Bilgileri silmek veya kaydetmek için
anakartta bulunan elektrik gerilimi yeterli olmaktadır.
Flash memory (hızlı bellek) EEPROM’un özel bir çeşididir.Bilgiler
her bayta diğerlerinden bağımsız olarak kaydedilir ve okunur.Bu belleğin hızlı
olması da bu özelliğinden kaynaklanmaktadır.